नेपालको कोशी प्रदेश अन्तर्गत रहेको खोटाङ (साविकको पुर्वाञ्चल विकासक्षेत्र अन्तर्गत सगरमाथा अंचलमा पर्ने ) एउटा पहाडी जिल्ला हो । लेक र वेशी युक्त पहाडै पहाड भएको यो जिल्लामा हिमाली र तराई खण्ड छैन । समुन्द्र सतहदेखि १५२ मीटर देखि ३६२० मीटर उचाइसम्म अवस्थित खोटाङ्ग जिल्लाको सदरमुकाम दिक्तेल १७०७ मीटर उचाइमा रहेको छ । यहांको मुख्य पेशा कृषि र पशुपालन भए पनि वर्षेनी खाद्यान्नको अभाव भई खाद्य सस्थान तथा अन्य जिल्लाबाट उल्लेख्य मात्रामा खाद्यान्न आयात हुने गर्दछ । यद्यपि जिल्लाको उत्तरी भागमा रहेको रावा खोला उपत्यकाको ठूलो फाँटमा उत्पादन हुने मकै, धान,कोदो वर्षेनी सोलुको सल्लेरी र नाम्चेमा लगेर बिक्रि गरिन्छ । राई जातिको बाहुल्यता रहेको यो जिल्लामा बाहुन, क्षेत्री, नेवार, तामा७भ्गmसि, शेर्पा, मगर, गुरुङ्ग, कामी, दमाई, सार्की आदी जातजातिहरुको उल्लेखीय बसोवास रहेको छ । सवै जातजातीहरुहरुको समग्र वसोवास रहेको भएता पनि किरातीहरुको सघन वसोवास रहेकोले यस जिल्लालाई मांझ किरात अन्तर्गत पर्ने जिल्ला समेत भनिन्छ । त्यस्तै हिन्दु धर्ममान्ने मानिसहरुको वाहुल्यता रहेको यस जिल्लामा किरांत, बौद्घ, इसाइ आदि धर्म मान्ने मानिसहरुको समेत उल्लेखीय बसोबास रहेको छ ।
जिल्लाको नामाकरण सम्वन्धमा विभिन्न मत मतान्तर रहेको पाईन्छ । यो भू-भाग किराँती राजा ७जभििष्उसखोटे" द्वारा शासित कोटको रुपमा थियो र उनकै नामबाट खोटाङ्गकोट हुदै ७जभििष्उसखोटाङ्ग" नाम रहन गएको किम्वदन्ती छ । पर्यटकीय सम्भावनाको कुरा गर्दा यस खोटाङ जिल्लामा पूर्वको पशुपतिनाथ मानिने हलेसी महादेवस्थान धाम अवस्थित रहेको छ , जो हिन्दु र वौद्ध धर्मावलम्वीको अनुमप संगम समेत हो । त्यस्तै वराहपोखरी,साल्पा पोखरी,लगायतका ताल तलैया , साप्सु, रावा ,दिखुवा लगायतका खोलानाला, टेम्के मैयुम,रुपाकोट,लगायतका डाँडाँ काडाहरु समेत पर्यटकीय प्रवद्र्धनको हिसावले अति संभावना वोकेको सम्पदाहरु हुन् । यद्यपी पूर्वको कर्णाली नै मानिने यस जिल्लामा मुलत ःसडक जन्य पुर्वाधारको विकास अति सुस्त देखिनुले पर्यटन लगायतका विकासका आयामहरुले सोचेजस्तो गति लिन नसकेको प्रष्ट देखिन्छ ।